człowiek cień

Masz w sercu taki wielki cień. Taką czarną plamę, która wypełnia powoli całe wnętrze i nie jesteś w stanie już nic z tym zrobić.

Ten cień dzieli się na cienie mniejsze. Wyrastają im skrzydła ciemne i ciężkie. I wtem chmura zamienia się w ptaszyska. W kruki o ostrych dziobach, które podszczypują cię i podgryzają.

Rano budzisz się, a twoje ciało przyozdabiają siniaki. Małe śliczne plamki w kolorze powideł śliwkowych i nieświeżej trawy. Oglądasz je, liczysz i zastanawiasz się z kim wałczyłaś w nocy.

Oczy też masz po wczorajszej bójce przyczernione, ale w sumie to jest ci już całkiem obojętne, bo znów się ściemnia i pora iść spać.

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s